February 2012
30 posts
Mahirap kasi siyang kalimutan, lalo na kapag naalala mo kung gaano kasaya nung kayo pa.
Don't be tired, It's still not the end of the journey.
Akala ko dati, ordinaryong tao lang ako. Hanggang sa matuklasan ko ang powers ko. Invisible pala ako sa taong mahal ko.
I'm your Bonnie, you're my Clyde.: Tahimik lang pero nasasaktan na. →
misskatrinarose.tumblr.com
‘Yung tipong napaka-saya ng taong ‘to, sinuman ang makasama at saan man siya mapunta, ‘yung ngiti niyang umaabot hanggang tenga. Pero hindi natin napapansin na sa likod ng mga ngiting ‘yun, tinatago niya ang sakit na nararamdaman niya. Aaminin ko, may times na gan’to ako. Hindi naman ako madalas…
Play
